วันที่แสนวุ่นวาย

๒๕/๑๒/๕๑

 

นิสัยเดิมๆ ยังแก้ไม่หาย วันนี้ต้องเดินทางแต่ว่ากระเป๋ายังไม่ได้จัดอีกตามเคย  ส่วนเรื่องตั๋วนั้นเพื่อนร่วมทริปอาสาจัดการให้ แต่รถออกตั่งสองทุ่มยังไงก็ทันอยู่แล้วสบาย

 

แต่วันนี้ต้องไปทำธุระที่แถวเกษตรก่อนเดินทาง แล้วยังต้องจัดการเรื่องการแลกเงิน กว่าจะจัดกระเป๋าเตรียมของเสร็จก็ล่วงเลยเวลามาเกือบๆ เที่ยง  ผมจัดการธุระที่จะต้องทำเสร็จเรียบร้อยก็ล่วงเลยเวลาไปจะบ่ายสองแล้ว เงินยังไม่ได้แลก รีบวิ่งเข้าหาธนาคาร ที่แรกที่ไปคือ UOB ที่ยูเนียนมอลล์ กดบัตรคิดเรียบร้อยพนักงานบอกว่ามีแต่แบงค์ 100  อ้าวไม่ได้ดิ แบงค์ใหญ่เกินไปใช้ที่โน้นลำบากแน่ๆ  เอาไงดีๆ ข้ามไปฝั่งเซนทรัลลาดพร้าวดีกว่า ที่โน้นธนาคารน่าจะมีเยอะกว่าที่นี่  

 

แต่เวลาตอนนี้มันกำลังจะบอกว่าหมดเวลาทำการของธนาคารแล้ว วิ่งขึ้นลงอยู่หลายชั้นปัญหาอย่างเดียวกันคือทุกแบงค์มีแต่แบงค์ใหญ่หมดเลย และกำลังเป็นเวลาที่จะต้องปิดแล้ว สุดท้ายลองขึ้นไปดูที่ KBANK  ที่นี่มีอยู่แค่ 14 US (แลกไว้ก่อนแล้วกัน)

 

ทำไงดีคิดไม่ออกแล้ว เครียดด้วย โทรหาคนโน้นคนนี้เรื่องแลกเงิน มีพี่คนหนึ่งทำให้ใจชื้นมาบ้าง มันบอกให้ไปแลกที่ Supper Rich แถว CTW  นั้นหมายความว่าเราต้องนั่งรถไปที่ CTW แล้วก็นั่งย้อนกลับมาที่หมอชิตอีกครั้ง จะว่าซวยก็ไม่เชิง รถติดฉิบหายเลย ดันมาติดอะไรวันนี้ก็ไม่รู้

 

ในที่สุดก็มาถึงที่ Supper  Rich โอ้วววววว พระเจ้ายังมีตา ผมได้เงินตามที่ต้องการจะขอแบงค์เล็กแบงค์ใหญ่ที่นี้มีให้หมด กสุลไหนๆ ก็มีให้เลือกหลากหลาย ผมแลกมา 230 US ตกเป็นเงินไทยก็ 8000 บาท

 

ตั่งแต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้อง เหนื่อย เครียดด้วย ตัดสินใจข้ามไป CTW เพื่อไปกิน Moss ไปถึงที่ร้านเราก็ไปสั่งแล้วได้หมายเลขคิวเป็นเลขนำโชคของเราซะด้วย

 

13 สำหรับผมถือว่าเป็นเลขนำโชค (อันนี้รู้สึกไปเองหรือป่าว) ต่อไปนี้ทั้งทริปเราจะโชคดี  หุหุ

 

เรามาถึงหมอชิต 19.35 อย่างชุกลหุกมาก แต่ยังไงผมก็มาถึงที่หมายเป็นคนแรกส่วนสมาชิกทั้งสองกำลังตามมา

 

ตามเวลารถออกสองทุ่มแต่นี่จะสองทุ่มครึ่งรถยังไม่ออกเนื่องจากรอผู้โดยสารคนอื่นๆ แต่ผู้ร่วมทางของเรามาตั่งแต่ก่อนสองทุ่มครบพร้อมเดินทาง

 

ผมเลือกที่นั่งเดียวกับไอ่บอล น้องที่ทำงาน ส่วนอีกที่ไอ่เป้ ของแยกตัวไปนั่งเดียว บัสโอสแตสแจกของเรียบร้อยเราก็เตรียมจักการตัวเองนอนยาว

 

ซิ่น จ่าว ตอนที่๑

ก่อนหน้านี้ 2 ปีที่แล้ว
หลังจากที่อ่าน “โตเกียวไม่มีขา” จบ สารอะดีนาลีนก็หลั่งไหลมาอย่างบ้าคลั่ง บอกให้หัวใจดวงน้อยๆ ดวงนี้ว่าควรออกเดินทางได้แล้ว

หลังจากที่วางแผนมานานมาก หาข้อมูลต่างๆ ทั้งจาหนังสือเที่ยวไม่ง้อทัวร์ lonely planet หรือบนโลกแห่งหารสือสารไร้ขอบเขต แต่ที่เราไปบ่อยๆ ก็เห็นจะเป็น www.treckingthai.com และ www.google.co.th

หลังจากที่รวบรวมข้อมูลมาอย่างดีแล้ว แผนการเดินทางอยู่ในมือและอัดใส่สมองอันกลวงๆ ของเราเรียบร้อยโรงเรียนเวียดนามแล้ว ขาดอยู่อย่างเดียวคือ เพื่อนร่วมทาง

เมื่อก่อนที่เราคิดว่าเราจะไปเที่ยวเราอยากไปเที่ยวคนเดียว ความรู้สึกตอนนั้นมันคงเท่ห์ระเบิดเลย แต่หลังจากที่ทุกอย่างเกือบพร้อม แต่มันก็ดันมีบางอย่างที่ไม่พร้อม เนื่องด้วยมนุษย์เงินเดือนสเต๊ปแรกอย่างเราวันลาพักร้อนยังไม่ได้มี

เวลาผ่านล่วงเลยมาถึงปลายปียังไงปลายปี นี้ต้องไปให้ได้เพราะถ้ายังรออยู่คงไม่ได้ไปแน่ๆ เนื่องจากอีกใจยังคิดว่าจะรอเพื่อนเนื่องจากเราเคยชวนเพื่อนว่าจะไปด้วยกัน แต่มันไปไม่ได้เพราะติดปัญหาเรื่องการเรียน งั้นงานนี้ตูบินเดี่ยวแต่เนื่องจากเคยคุยๆ ไว้กะเพื่อนๆ ที่ออฟฟิสว่าเราจะแบกเป้ไปเที่ยวกันดีไหม และรู้สึกว่าเสียงตอบรับจะดีมากๆ คุยไว้เมื่อกลางๆ ปีจากจำนวนสมาชิกที่คิดว่าจะร่วมทางน่าจะราวๆ สิบนิดๆ โอวส์ไม่ช่ายอย่างที่ตูคิดไว้ซะแล้ว แต่เมื่อคุยกันไปเรื่อยๆ จากสิบนิดๆ สรุปสุดท้ายเหลือคนเดียว คนเดียวจริงๆ แต่…….พระเจ้าได้เล่งเห็นแล้วว่ามึงไม่ควรเดินทางเพียงสองคน เพื่อนจึงมีเพื่อนติดตามไปอีกคน หุหุ…

สมาชิกลงตัวที่ 3 คน กำหนดการเดินทาง 25 ธ.ค.51- 3 ม.ค. 52 พร้อมออกเดินทาง
Let’s goooooooooooo