รักที่ไม่โดนเลือก

นัทมีพื่อนสนิทที่ชือน้ำ น้ำเป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันจนกระทั้งสองเรียนจบ ความสนิทเริ่มมากขึ้นตามลำดับ แต่นัทไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนั้นนัทคิดไปเองคนเดียวหรือเปล่า

 

ที่ทำงานทั้งสองอยู่ตึกเดียวแต่อยู่คนละชั้น แต่นั้นไม่ได้เป็นอุปสรรคของทั้งสอง ทุกวันมื้อเที่ยงทั้งสองจะต้องลงมากินข้าวด้วยกันดูเหมือนจะไปได้สวย

 

น้ำแนะนำพ่อและแม่ให้นัทรู้จัก นัทแนะนำเพื่อนๆ ให้น้ำรู้จัก ทั้งคู่เริ่มไว้ใจกัน

 

วันหนึ่งน้ำต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศวันนั้นนัทได้รู้ความจริงบางอย่าง เหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง น้ำเหยียบหัวใจดวงน้อยๆ ของนัทอย่างไม่มีชิ้นดี

 

ณ สนามบิน น้ำได้บอกกับนัทว่า ตอนนี้น้ำกำลังคบหาดูใจอยู่กับเบตเพื่อนสนิทของนัท

โลกทั้งโลกหยุดหมุน หน้าชา มือชา ทำไรไม่ถูก คำเดียวที่พูดออกไป

“เมื่อไร”

 

“สักพัก แต่ไม่อยากบอกใคร”

นัทเอ๋ยคำล่ำลาและบอกน้ำให้โชคดีกับความรักพร้อมกับน้ำตา

 

ระยะเวเลาผ่านไปไม่รู้นานเท่าใดนัทยังทำใจไม่ได้แต่นัทกับน้ำกลับมาเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิมถึงแม้บางอย่างจะไม่เหมือนเดิมก็ตาม

 

รักที่เลือกได้

พี่รุจเฝ้าตามจีบน้องแป้งได้พักใหญ่ๆ ด้วยความน่ารักของน้องแป้ง ไม่แปลกที่เธอจะเป็นที่หมายปองของชายหนุ่มทั่วไปหนึ่งในนั้นคือพี่รุจ

พี่รุจเฝ้าตามจีบน้องแป้งเริ่มต้นไปได้ด้วยดี น้องแป้งปฏิเสธเพราะน้องแป้งให้เหตุผลว่าไม่อยากมีแฟนในที่ทำงานกลัวเวลาที่เลิกกันแล้วจะมองหน้ากันไม่ติด

แต่ดูเหมือนว่าคำพูดกับการกระทำของน้องแป้งจะขัดกันเพราะดูว่าพี่รุจไม่ยอมแพ้จนทุกๆ คนคิดว่าทั้งสองเป็นแฟนกันไปแล้วมันสอดคล้องกับพฤติกรรมของทั้งสอง ณ ขณะนั้น

และแล้วแป้งก็ทำให้ฝันของพี่รุจสลายเพราะแป้งได้บอกจุดประสงค์ที่ชัดเจนไปกับพี่รุจ ว่าแป้งมาที่นี่เพื่อทำงานไม่ได้ต้องการที่จะมาหาแฟน ทั้งสองไม่เหมือนเดิม

แต่นั้นมันไม่ได้ทำให้พี่รุจลดความพยายามลงไปได้ ด้วยสโลแกนที่ว่า “ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก” และแลัวพี่รุจก็พิสูจน์ได้ว่าทฤษฏีนี้ใช้ได้ผลจริง

ทั้งสองดูเหมือนชัดเจนมากขึ้น เพราะทุกวันพี่รุจจะต้องขับรถไปส่งน้องแป้งที่บ้านเสมอดึกดื่นที่น้องแป้งเคลียร์งานไม่เสร็จเค้าก็จะเฝ้ารอจนกว่าน้องแป้งจะผลักตัวเองออกจากงาน และตอนนี้แป้งยอมรับมากขึ้นว่าคบหาดูใจอยู่กับพี่รุจและสามารถเปิดเผยให้หลายๆ คนได้รับรู้ และเพื่อนๆ ทุกคนรู้

และก็มาถึงวันที่แป้งไม่ได้รู้ความจริงแต่ทำไมพี่รุจไม่เหมือนเดิมมันไม่ได้มีสัญญาณอะไรบอกแป้งให้รู้ว่าพี่รุจเริ่มเปลี่ยนไปแล้วเพราะมันเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน แต่เหตุการณ์นี้ นัทรู้ทุกอย่างติดอยู่ที่ว่านัทไม่สามารถพูดและเล่าให้ใครฟังได้

พี่รุจเป็นคนที่เก่งเพราะมีช่วงหนึ่งที่พี่สามารถแทคแคร์สองคนในเวลาเดียวกันได้และทั้งสองฝ่ายไม่รู้ แต่นัทรู้ทุกอย่าง รู้ทุกอย่างจริงๆ ในตอนนั้น

บทสรุปในตอนนี้ระหว่างพี่รุจกับน้องแป้งคือ มองหน้ากันไม่ติดตรงตาาวัตถุประสงค์แรกของน้องแป้งอย่างที่สุด

 

ความสัมพันธ์ระดับคลุมเครือ

ความอ่อนไหวภายใต้สภาวะกดดัน น้องขวัญยังงดงามเสมอในสายตาของนัท ทุกครั้งที่เธอยิ้ม การแสดงออก ท่าทาง เสียงหัวเราะ มันทำให้นัทแอบเผลอใจไปให้น้องขวัญ ไม่แปลกเพราะนั่นไม่ใช่แค่นัทคนเดียวที่รู้สึกแบบนั้น ใครหลายๆ คนที่อยู่ใกล้ๆ น้องขัวญคงรู้สึกเช่นเดียวกัน

ขวัญ กะ นัท
น้องขวัญเข้ามาในชีวิตของนัทได้ไม่นานนัก ด้วยความที่นัทนั้นเป็นรุ่นพี่ หลายๆ ครั้งนัทจึงได้รับคำไหว้วานอยู่เสมอในบางเรื่องที่เธอไม่สามารถทำได้ด้วยพละกำลัง และบางเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องถนัดของผู้หญิง เพื่อนทุกคนรู้ว่า ขวัญมีหวานใจอยู่แล้วนั้นก็คือ บอล
วันนี้ขัวญมานั่งคุยกับนัทเกี่ยวกับเรื่องของพี่รุจ “พี่รู้ไหมทุกวันนี้หนูร้องไห้ทุกวัน” นั่นเป็นคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเธอ หลังจากที่รู้ว่าสามารถคุยเรื่องนี้กับนัทได้ ขวัญบอกว่าเธอไม่มั่นใจในตัวเองเหมือนกัน เธอยอมรับว่าเธอ “หวั่นไหว” กับการเข้ามาของพี่รุจ แน่นอนความใกล้ชิดและความสนิทสนมมันทำให้หลายๆ คนหวั่นไหว แต่สิ่งที่เธอยังไม่รู้ก็คือ นัทก็มีความรู้สึกเดียวกับขวัญ ด้วยความที่ทั้งสองต้องเจอกันอยู่ทุกๆวัน มันห้ามไม่ได้ที่จะทำให้นัทแอบคิดอะไรเกินเลยกับเธอ
นัทรู้จักขวัญผ่านการแนะนำของหัวหน้า ทั้งสองต้องทำงานร่วมกันแต่ไม่ทุกเรื่อง อย่างที่บอก เธอไม่ได้เป็นคนที่น่ารัก ไม่สามารถสะดุดสายตาผู้ชายได้ในเศษเสี้ยววินาทีแรกที่มองผ่าน แต่เธอมีอะไรหลายๆ อย่างที่ทำให้นัทบอกว่าเธอได้ และแน่นอนที่สุด พี่รุจก็คงต้องคิดแบบเดียวกับนัท แต่นัทไม่ได้แสดงทุกอย่างให้หลายๆ คนรู้ว่าเค้าชอบเธอ มีเพียงการกระทำเท่านั้นที่ทั้งสองพยายามส่งและรับกัน มันเป็นเพียงการหยอกล้อ งอน (ที่จริงกำลังให้ความสำคัญอยู่)บ้างแต่พองาม นี่ไม่รวมถึงการโทรมาปลุกทุกเช้า นัทบอกกับตัวเองว่าเค้าไม่อยากที่จะเจ็บมากกว่านี้เค้าจึงเริ่มถอนตัวออกห่างจากขวัญ เค้าไม่ได้ยอมแพ้ แต่เค้ารู้ว่านั้นเป็นเพียงอาการเผลอของเค้าก็เท่านั้น และเค้ารู้ตัวเองว่าเค้าเป็นบ่อยในเวลาที่เค้าต้องอยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงที่น่ารักแบบขวัญ

ขัวญ กะบอล
บอลเป็นทั้งเพื่อนและแฟนของขวัญ ทั้งสองเรียนคณะและสถาบันเดียวกัน เป็นเพื่อนกันมาก่อน ก่อนที่ทั้งสองจะตัดสินใจเป็นแฟนกัน นั่นไม่ใช่ระยะเวลาอันรวดเร็วและทั้งสองใช้เวลาศึกษาดูใจกันนานพอสมควร ทุกคนรู้ว่าขัวญรักบอลมาก และทุกวันนี้ บอลพยายามที่จะทำดีกับขวัญเป็นพิเศษ บางครั้งเธอบอกว่ามันมากเกินไป

ขวัญ กะ พี่รุจ
การเข้ามาของพี่รุจนั้นเป็นไปอย่างช้าๆแต่ต่อเนื่อง ไม่มีใครสามารถสังเกตได้ แต่มันไม่สามารถหลอกสายตาของนัทได้ เพราะเค้าสามารถที่จะอ่านเกมส์ได้ตลอดเวลา แม้แต่ความสัมพันธ์ระหว่างขวัญกับนัทเองก็ดูเหมือนว่าจะถูกจับตามองจากเพื่อนๆ รอบข้างอยู่
การเข้ามาของพี่รุจนั้นทุกคนรู้ เพราะขวัญต่างบอกให้ทุกคนรับรู้ด้วยความโปร่งใส และความไว้วางใจของบอล ขวัญไม่เคยปิดบังบอลเมื่อต้องไปกินข้าวกับพี่รุจ ไปไหนมาไหนกับนัท บอลจะรู้ทุกเรื่อง แต่ด้วยระยะห่าง เพราะบอลอยู่ต่างจังหวัด พี่รุจเริ่มสนิท เริ่มทำดีกับเธอทุกวัน มันทำให้เธอเริ่มใจอ่อนกับความพยายามของพี่รุจ เพราะบางสิ่งบางอย่างเธอเคยบอกไว้ว่าเธอไม่เคยได้รับมันจากบอล เธอเริ่มไม่แน่ใจในความรักที่เธอมอบให้กับทั้งสอง เพราะกลัวเลือกใครคนใดคนหนึ่งแล้วเธอต้องมานั่งเสียใจทีหลัง บอลไม่ได้ทำผิด แต่พี่รุจก็ทำให้เธอสบายใจได้ทุกครั้งที่เจอกัน

ขวัญจะเลือกใครนั้นตอนนี้ไม่มีใครรู้ รู้เพียงแต่ว่าเมื่อวันหนึ่งเธอเลือกใคร ต้องมีอีกคนที่ต้องเจ็บ แน่นอนที่สุดคนที่เจ็บคือตัวเธอเองด้วย แล้วทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคนทั้งสามจะเป็นอย่างไรเมื่อผลลัพธ์ออกมาแล้ว
*ติดตามว่าขวัญจะเลือกใคร บอกไม่ได้จริงๆ ว่าเธอจะเลือกใคร เธอจะใช้เวลานานเท่าไรไม่มีใครรู้ เมื่อเธอพร้อมที่จะเจ็บเธอคงตัดสินใจได้
-*- ติดตามได้ที่นั้นเท่านั้น