เงียบ

ช่วงนี้จะเงียบ เพราะแอบไปเล่น multiply มา และตอนนี้ก็กำลังเบื่อ Multiply แล้ว

ไม่ต้องแปลกใจ

ไม่ได้หายไปไหน

ยังอยู่ที่เดิม

ฝากเสียง ฝากข้อความไว้ได้

แล้วจะกลับมาเล่นต่อเมื่อมีอารมณ์

ขอไปเตรียมตัวเพื่อการออกเดินทางก่อนน่ะ

ฮิฮิฮิ

วันที่โลกช่างโหดร้าย

หลายวันที่ผ่านมา หลายเรื่องราวที่พบเจอ หลายครั้งทำให้เรารู้สึกว่าทำไมโลกนี้มันช่างโหดร้ายกับเราเช่นนี้ แต่ละวันที่ผ่านไปเราได้เรียนรู้อะไรกับมันบ้าง บางครั้งกลับมานั่งคิดทบทวนเราไม่ได้โตขึ้นเลยจากประสบการณ์ที่ผ่านมา กลับกัน บางครั้งเรายิ่งทำตัวเด็กลงเรื่อยๆ คือพยายามไม่เข้าใจกับคำถามของสังคมที่เกิดขึ้น

 

การที่เราพยายามตอบกับตัวเองว่าเราโตขึ้นจากการเรียนรู้จากประสบการณ์ นั้นเป็นเพียงแค่ข้ออ้างก็เท่านั้น หลายครั้งเรายังหาที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ เพื่อปกป้องหัวใจดวงน้อยอันเปราะบางของตัวเอง

การวิ่งหนีออกจากโลกความเป็นจริง หลายคนกำลังทำอยู่ การเรียนรู้ที่จะยอมรับกับเหตุการณ์ต่างๆ บางครั้งมันไม่ได้ทำให้เราแข็มแข็งขึ้น แต่กลับทำให้เราอ่อนแอลงอย่างฉบับพลันเนื่องจากบาดแผลภายในจิตใจที่ถล้ำลึกจนยากเกินจะเยียวยา

บอกไม่ได้ว่าพรุ้งนี้จะแข็มแข็งเป็นคนเดิมได้หรือเปล่า

ชิวส์ สุดๆ

ละครเวทีไม่สุกเท่าที่คิดไว้ อาจเพราะเราคาดหวังไว้เยอะอดดู Paradox เพราะมั่วดูละครเวที

ช่วงนี้นอนดึก บ้างคืนแทบไม่ได้นอน เป็นสัปดาห์แห่งการสังสรรค์

เลี้ยงส่งเพื่อนลาออก เลี้ยงวันเกิด

ร่างกายเริ่มรับไม่ได้ แต่ยังนอนดึกอยู่

อยากไป T-Shirt ไกลจังเมืองทอง แต่มีหลายวงที่อยากดู อยากได้เสื้อ

งานเพชะฯ มีวันเสาร์นี้

ตอนนี้ลิโด้มีหนังที่ยังไม่ได้ดูเกิน 3 เรื่อง ต้องไล่ดูให้หมด

อาทิตย์ที่แล้วไปดูโลโมเจอแล้วแต่ยังไม่ตัดสินใจซื้อ

ไม่ค่อยได้คุยกับหัวหน้า ซึ่งเป็นเรื่องปกติ

สไลด์ Hi5 ไปเม้นของคนอื่นไปทั่ว เล่นเอางง!! เราไม่รู้เพระาไม่ได้ทำ อ๋อเป็นที่ระบบยังแก้ และหาคำตอบไม่ได้

แม่ลงมากรุงเทพฯ แต่ไม่ได้เจอกัน ประชุม และติดเรียน

สิวขึ้นสองเม็ด นั้นไม่ใช่ปัญหายังหล่อเหมือนเดิม (จะอ๊วก) 555+

หนังสือซื้อมาแทบจะท้วมห้องแต่ไม่ได้อ่าน 

อยู่ที่เรียนรู้และยอมรับ

บางที่ผมชอบเอาแต่ใจ

หลายครั้งผมชอบเอาแต่ใจ

บางครั้งผมอาจทำใจไม่ได้

หลายครั้งที่ผมทำใจไม่ได้ ซึ้งผมอาจทำใจไม่ได้

บางครั้งผมรับไม่ได้กับการกระทำของใครบางคน

หลายครั้งที่ผมไม่สามารถยอมรับกับการกระทำบางอย่างของตัวเอง

บางครั้งผมคงตอบคำถามตัวเองได้

หลายครั้งผมไม่สามารถตอบคำถามของคนอื่นๆ ได้

รัก

ลองสะกดคำว่า รัก หน่อยดิ

วันนี้คุณรู้จักคำว่า รัก ดีหรือยัง

แล้วคุณจะรู้ว่ารักดียังไง

ฝนตกฤดูหนาว

ฝนตกฤดูหนาว

เกือบจะปลายๆ ปี เพราะตอนนี้กลางเดือนพฤศจิกายน ที่พวกเรารู้กันดีว่ามันคือ ฤดูหนาว เมื่อวานมีลมเย็นๆ พัดตลอดทั้งวันบวกกับเมื่อตอนเช้ามีหมอกลงจางๆ ทำให้ทัศนวิสัยไม่ค่อยจะปลอดโปร่งเท่าใดนัก

ตกเย็นอากาศเริ่มเปลี่ยนจากหนาวเป็น หนาวบวกกับเย็น เพราะตอนนี้ฝนเริ่มลงเม็ดแล้ว สักพักเริ่มหนักขึ้นๆ และแล้ว ก็ตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนเช่นเคยครับ ซอยที่ผมอยู่เวลาที่ฝนตกหนักๆ ทีไร เป็นต้องเอาเรือหางยาวมาสัญจรแทนรถยนต์กันทุกที มันเป็นอย่างนี้ประจำครับจนผมชินชากับเหตุการณ์น้ำท่วมแล้ว เพียงแต่ต้องคิดหาวิธีที่จะรับมืออย่างไรดีเวลาฝนตกหนัก เคยคิดไว้ว่าจะซื้อเรือสักลำเวลาฝนตกจะได้พายเรือไปทำงาน แต่คิดอีกที เจสกีก็น่าสนรวดเร็วปานสายฟ้า แต่ในความเป็นจริงคงทำไม่ได้

วันก่อน ออนMSN เจอพี่สาวใจดีคนหนึ่งแกบอกว่าที่สระแก้วฝนตกหนักมาก พี่สาวที่อยู่ลำปางก็บอกว่าที่นั่นก็ตกเช่นกัน ยัง ยังไม่พอ เพื่อนอีกคนที่อยู่เพชรบูรณ์ก็ยังย้ำว่าที่นั่นก็เช่นกัน ผมคิดในใจ เออโชคดีว่ะ ที่กรุงเทพฯ ฝนไม่ตกผมบอกพี่สาวไปว่าตากผ้าไว้แต่ไม่เป็นไรเพราะที่กรุงเทพฯไม่มีวี่แววเพียงแต่อากาศร้อนมากก็เท่านั้น เมื่อวานกลับไปถึงห้องผ้าที่ตากไว้ไม่มีวี่แววว่าจะแห้งแถมยังสัมผัสได้ว่ามันชุ่มน้ำกว่าตอนที่เราตากซะอีก เป็นอย่างนี้ก็แย่

ฝนตก ผ้าไม่แห้ง รองเท้าเปียก ไม่อยากออกไปไหน นอน นอน นอน นอน

ให้ดนตรีมันพา(หัวใจ)ไป

ณ งาน FAT

1^ST

คนๆ หนึ่งไปเปลี่ยนแปลงทุกๆอย่างไป คนที่ทำให้ยิ้มได้…….เสียงเพลงดังออกมาจาก เวที A1 ผมอยู่ H33 บูธ AROUND กลุ่มบุคลเล็กๆ ที่ริอาจกระทำการใหญ่โดยการออกหนังสือทำมือมา 1 เล่ม 2 ตอน โดยได้แรงบันดาลใจจากใครบางคนที่มีนิ้วกลมๆ

อ้อยน้องสาวที่นัดไว้ หากันไม่เจอกว่าจะเจอ สคลับ ก็เล่นจนจบ แต่ยังดีที่เรายังเจอกัน เรา(ผมกับน้องอ้อย) ตกลงกันว่าเราจะไปเดินดูงานก่อนแล้วเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะมาจับจองหน้าเวที รอวงโปรดของเรา(ผมกับน้องอ้อย) GROOVE RIDERS แต่ระหว่างทางเสียงเพลงที่ดังมาจาก A1 เป็นเสียงที่ผมคุ้นเคยดี เพราะเป็นเพลงที่ผมชอบเอามากๆ “ไม่เคยจะห่างกัน+ไม่มีความหมาย” เป็นเสียงร้องของพี่วิน Sqweez aniomal ทำให้ผมต้องหยุดโปรแกรมทั้งหมดลงด้วยการไปยืนเกาะข้างเวที แต่ลังจากที่ Sqweez animal เล่นจบ เสียงเกือบจะแก่ก็ประกาสขึ้นว่า ตุง ตุ้ง ตุ๋ง ต่อไปจะเป็นการแสดงของ โต๋-เบน

โต๋ ตามสไตล์ที่แฟนคลับเยอะอยู่แล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นสาวๆ ไม่ว่าจะสาวเล็ก สาวใหญ่ เค้าครองใจได้ทั้งหมดอยู่แล้ว ไม่ว่าาจะเป็นความสามารถทางด้านเปียนโนไม่เป็นสองรองใคร

FRIDAY พี่บอย ตรัยผู้ชายตัวอ้วนๆ ที่มีเสียงอันนุ่มลึก ครองใจแฟนแพลง งานนี้พี่บอยร้องเพลงทั้งเก่าและใหม่ แต่เพลงที่ชอบที่สุดน่าจะเป็น “นิดนึ่งพอ” และเพลงในอัลบั้มใหม่ Friday Song For Tomorrow เพลง Love sign ต่อด้วย เพลง ร้อน 2เพลงนี้น้องสิ ชอบมาก และพี่นายก็ชอบเช่นกัน

GROOVE RIDERS กับมารวมกันอีกครั้งกับอัลบั้มใหม่ หลังจากที่ หลายๆ คนแยกออกไปทำอัลบั้มเดี่ยวบ้าง ทำงานที่ตัวเองถนัดบ้าง การกลับมาครั้งนี้ไม่ทำให้แฟนๆ เพลงผิดหวังจริงๆ GROOVE ยังคงเอกลักษณ์ ดิสโก้ ฟรั้ง ทั้งร้อง เต้น แบบสุดๆ บนเวทีสไตล์พี่บูรินทร์ บอกตรงๆ “หยุด” ที่ GROOV REDERS

“เฮโรอีนไม่ดี มันทำให้เราเป็นโรคประสาท ลองนี่สิครับนาทีละสามบาท” วุ้ย พี่แกมาแล้ว อพาร์ทเมนต์คุณป้า ผมมเริ่มยืนไม่ตรงแล้วครับ (หลังจากที่เต้นมาอย่างหักโหม เมื่อหลายวงก่อนๆ เล่น ) ไม่ถึงกับเหนื่อยแต่สนุกมากมายครับ เมื่อได้เต้นไปกับอพาร์ทเมนต์คุณป้า (แอบเห็นต้อมโยกเล็กน้อย ตอนที่พี่ตุลย์ร้องเพลง “ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ ) และแล้ว เวลาของนายก็มาถึง “FLURE“ เพลงที่พี่คิวนำมาร้องนั้นมีตั้งแต่เพลงอัลบั้มแรกจนถึงอัลบั้มที่แล้ว รวมถึงเพลงที่พี่คิวบอกว่าเพลงที่ไม่ค่อยได้เล่นแต่อยากจะเล่นมาก ความเป็นตัวตนของ”FLURE“ ชัดเจนมาก พี่คิวบอกว่า เวลาที่จะยืนอยู่บนเวทีมันมีไม่นาน อย่าปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่ความฝัน(ใจความประมาณนั้น ซึ้งผมจำไม่ได้แล้วเพราะอารมณ์ตอนนั้นอยากเต้น ) อารมณ์ และการแสดงออกของ FLURE บงบอกถึงความเป็น FLURE ชัดเจน การเดินทางกว่าจะมาถึงจุดๆ นี้ของ FLURE

สุดท้ายวันนี้นจบลงด้วยความอิ่ม อิ่มไปกับเสียงเพลงแม้จะเหนื่อยมากมายขนาดไหนผมนอนหลับอย่างสบาย

2^ND

วันนี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษเลยได้ทำอะไรหลายๆ อย่าง มีเวลามานั่งดู MV BOYDPOD “รักคุณเข้าอีกแล้ว” ครั้งแรกที่ได้ดูเพลงนี้ แต่ฟังเพลงนี้ทุกวัน

ถึงเมืองทองเร็วกว่าเมื่อวาน มีเวลาไปนั่งช่วย ต้อม ฝน ขายหนังสือ นิดหน่อย (แม้มันจะเป็นเวลาอันน้อยนิด) นัดเจอน้องสิ วันนี้น้องสิไปเร็ว ได้เดินดูงานเยอะกว่าเราถึงแม้ว่าน้องสิจะไม่ได้มาเมื่อวานนี้ก็ตาม 14.00 PARADOX เล่นแต่เรายังสนุกอยู่ที่บูธ เพราะน้องสิเกาะอยู่หน้าเวทีออกมาไม่ได้ หลังจากที่เจอน้องสิ เรียบร้อยเราตกลงกันว่า กองทัพต้องเดินด้วยเท้า แต่ถ้าท้องร้องเท้าก็คงเดินไม่ไหว ดังนั้นง่ายที่สุดตอนนี้ดูจะเป็น MCDONAL เร็ว ง่าย รสชาดใช้ได้ พอหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มจะหย่อน เราทางสอง(พี่นาย +น้องสิ) พา 4ตาหย่อนๆ ไปคลายสายตาด้วย BUDDHA BLESS อืม ไปไม่ทันไรจะจบแล้วได้ดูนิดหน่อยแต่ก็ได้ขยับเล็กน้อย

AMCHAIR “เงินทุกบาทที่ได้ไม่ได้นำไปทำบุญที่ไหนแต่จะเข้ากระเป๋าของพวกเรา” พี่โย่ง บอกว่างั้นทุกคนปรบมือ ผมชอบใจ อืม!!!!! จริง สาวๆ หลายคนคงผิดหวังเพราะงานนี้ไม่ได้เจอพี่อ้วน แต่กลับมีพี่อวบมาแทน นี่เป็นครั้งที่สองที่ผมเจอพี่อวบ หลังจากเจอกันครั้งแรกในงาน MELODY OF LIFE (หน้านิ่งมาก) ถึงแม้ความหล่อเหลา จะไม่สามารถเทียบกับพี่อ้วนได้เลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ว่า พี่อวบแก่มีฝีมืออันฉกาจ พี่โย่งก็ยังคงเป็นพี่โย่ง AMCHAIR ก็ยังคงเป็น AMCHAIR ถึงแม้วันนี้จะไม่มีพี่อ้วนก็ตาม

น้องสิขอตัวกลับก่อน ทั้งๆ ที่เราตกลงกันว่าเราไปไปดู SLUR ด้วยกันแต่น้องต้องกลับบ้านแล้วไหนจะป๊ะป๋าโทรตาม แล้วพี่ที่มาด้วย พ่อของเพื่อนที่ขับรถมาส่งอีก เลยต้องแยกทางกันตรงนี้ กลับไปที่บูธ นึกได้ว่ากระเป๋าตังค์(ที่ไม่มีตังค์) มันอยู่ที่กระเป๋า ที่ไม่ช่ายกระเป๋าตังค์ แต่มีตังค์ของน้องสิ เรื่องวุ่นๆ เกินขึ้น แล้ว วุ่นวายมากๆ เพราะSTAFF ไม่ยอมให้ ฝนเข้าเพราะตอนเข้าบัตร STAFF ต้อมเป็นคนใช้ กว่าจะคุยรู้เรื่องต้องติดต่อฝ่ายโน้น คนนี้ โอ้ย วุ่นวายจริงๆ แต่ในที่สุดก็เข้างานได้ ต้องขอบคุณ พี่ที่ CLICK RADIO ที่ช่วยอำนวยความสะดวก กลับไปที่บูธไม่มีใครเลยที่จะไปดู SLUR เป็นเพื่อนผม แต่ !!!!!!!!!! บูธข้างๆ เค้าบอกว่ากำลังจะไปผมเลยขอไปด้วย

SLUR หลายๆ คนชี่นชอบวงนี้ ผมก็หนึ่งในนั้น แต่หลายๆ คนบอกว่าวงนี้เล่นสดไม่มันส์ (แต่คนแน่นอ่ะ) แต่ผมยังไม่เคยสัมผัสการแสดงสดของวงนี้เลยขอสักนิดแล้วกัน ทุกเพลงบอกความเป็น SLUR แต่ SLUR บอกว่า งานนี้จะร้องเพลงใหม่ 3 เพลง (ที่ๆ มีอยู่หลายๆ คนก็แทบไม่รู้จัก 555+ แต่เราร้องได้ทุกเพลง) เพลงใหม่ นักร้องคนเดิม วงเดิม เพลงก็เลยออกมาแนวๆ เดิม ตามที่เรารู้จัก แต่ขอบอกว่า SLUR เล่นสดได้ดีพอสมควร เพราะถึงแม้จะไปดูกับคนอื่นเรายังแอบโยกเล็กน้อยถึงปานกลาง ทั้งๆ ที่ไม่ค่อยกล้าเท่าไร อิอิ……

กลับมาที่บูธ แล้วเราจะต้องไปดู พี่ ป๊อด MODERNDOG แต่เส้นทางการเดินระหว่า A1à A5 คนเยอะมากไปถึงทางเข้า โอ้สสสสส์ มองไม่เห็นเวที พี่ป๊อดอยู่ไหน กลั้นใจ 2วินาที สู้ต่อหรือถอยกลับ อึ๊บ สู้เว้ยยยยยยยยย ในที่สุดก็เห็นพี่ป๊อด แต่ประมาณ 1 วินาที คงต้องสู้ต่อไปไหนๆ ก็ไหนแล้ว ไหลไปเต้นไป ร้องไป สนุกไปสุด ๆแล้วในที่สุดเราก็มายืนอยู่หน้าเวทีแต่หลังสุด ตรงต่ำแหน่งหน้าก็เท่านั้นเอง คนเยอะมากมายที่พี่ป็อดเรียกขึ้นไปบนเวทีแสดงถึงความเป็นกันเองของศิลปิน

ในที่สุดก็เจอเพื่อนแล้ว ไอ้เป้ เพื่อนที่ภาค เฮ้ย นั้นเหมี่ยวกับภา เพื่อนบัญชี-รัดสาด เอ้ามีเพื่อนแล้ว เหมี่ยวชานไปดู โชว์พิเศษบทเพลงโจ้ PAUSE เป้ไปด้วย ระหว่างทางทีไปเหมี่ยวชวนแวะ “ตาดู” พี่จีนมหาสมทร เล่นสดอยู่ เหมี่ยวชอบพี่จีนอยู่แล้ว หยุดดู ถ่ายรูป ก่อนจะไป A1 เพลงแรก ความลับ หนึ่งในสมาชิกในวงเป็นผู้ร้อง ริค อย่าหยุดยั้ง เบน **** จำชื่อเพลงไม่ได้ พี่บอยตรับ น้ำตาแสงใต้ พี่ต้าร์ นุ่มๆ กับ ดาว พี่วิน SWEEZ ANIMAL ****จำชื่อไม่ได้เพราะออกมาอยุ่ข้างนอกแล้ว บางเพลงอาจไม่ใช่เพลงของพี่โจ้แต่ ทุกเพลงเป็นเพลงที่พี่โจ้าเคยแสดงที่งาน FAT ครั้งที่ 1 ทุกบทเพลงบรรเลงเปียนโน โดย พี่หนึ่งฟลั้งเมชชิน

กลับไปที่ A4 P2 WARSHIP ต่อด้วย TATOO COLOUR เอาเพลงใหม่มาร้อง 1 เพลง และเพลงเดิมๆ จากอัลบั้มเก่าๆ เกาะร้างเกาะรัก ฟ้า ฝากไปบอกเค้าที แน้น คนเยอะเช่นกัน แต่ยังมี PLAYGROUNG ที่ยังไม่ได้เล่น แต่ตอนนี้ 3 ทุ่มแล้วต้องรีบกลับ เพราะพรุ้งนี้ต้องทำงาน กลับก่อนน่ะ FAT FEST. ครั้งที่ 7 เจอกันปีหน้า ครั้งที่ 8

ขอขอบคุณ ป้าเอ ผู้ที่ทำให้เกิดงานนี้

น้องสิ น้องอ้อย ต้อม ฝน ไอ้เป้ เหมี่ยว ภา พี่ CLICK RADIO ศิลปินทุกวง ที่ร่วมเล่นและศิลปินที่เราพลาดไม่ได้ดู สุดท้ายขอบคุณ FAT RADIO

วันนี้ไม่อยากเขียนจริงๆ น่ะ

เข้าไปเยี่ยมหลายๆ บ้านมาแล้วมีเวลาได้อ่านอย่างจริงๆ จังๆ  สักที วันนี้รู้สึกดีจัง

มีพื้นที่พิเศษให้นั่งเล่นยามเหนื่อยหล้า

มีคนธรรมดาคอยปลอบโยน

เหนื่อยๆ ก็มีไปบ้านพักฝากอากาศ ณ เซี้ยงไฮ้

ไม่มีใครเราก็มีเพื่อนจากดาวบอกก้า

หันมาข้างๆ ก็มีหมูตุ้ย

และยังมีคนอื่นๆ อีกมากมาย

รู้สึกดี รู้สึกดี จริงๆ น่ะ

โกรธมาก

โกรธมาก

ทำดีที่สุด-บอลเสมอ

ผมไม่รู้หรกว่าความต้องการของแต่ละคนนั้นสิ้นนสุดตรงไหน
และผมก็ไม่รู้หรกว่าผมได้ให้เข้าไปตามที่เค้าพอใจหรือเปล่า
บางครั้งผมกลับมาคิดดูอีกทีผมเองอาจจะผิดที่ทำในสิ่งที่เค้าต้องการไม่ได้
ผมอาจจะผิด…..แต่นั้นมันไม่สลักสำคัญกับผมเท่าไรเพราะผมรู้ว่าผมทำสิ่งที่ถูกแล้ว
เมื่อวานแข่งบอลเป็นวันที่แค้นที่สุดแล้วที่จริงทีมผมควรชนะ แต่!! เสมอ
บ้าจริงมันเป็นไปได้ไงเค้ายิงงประตูได้ในนาทีสุดท้ายไม่อยากจะเชื่อ
งๆที่ตลอดเกมส์การแข่งขันทีมของผมมีโอกาสยิงตลอดเกมส์
ทากนคนมีโอกาสทำประตูแต่ไม่มีใครยิงทะลุกำแพงผูรักษาประตูได้
หรือแม้แต่บางคร้งพวกเราๆ เองก็ทำไม่ได้เองทั้งๆ ที่มันครวจะได้
แค้น……………..มาก นาทีสุดท้าย ไม่น่าเลย