ประโยคที่ประทับใจ

“ชีวิตก็มีส่วนคล้ายกับรถไฟ เราได้แต่เคลื่อนที่ไปข้างหน้ามีสิ่งสวยงามผ่านเข้ามา แต่เราหยุดมันไว้ไม่ได้ แต่อย่างน้อยเราก็ได้เห็นและสัมผัสมัน กระทั้งได้บันทึกไว้ในใจ บางครั้งผมจึงคิดว่า ชีวิตเป็นการบันทึกเรื่องราว ดีๆ เพื่อที่จะกลับมาอ่านตอนที่เราผ่านไปแล้ว”

“การเดินทางเป็นการจำลองความสัมพันธ์มันจำลองให้เราได้รู้ว่าในชีวิตนี้จะมีคนจำนวนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตและได้ใช้สอยแบ่งปันช่วงเวลาดีๆ ร่วมกันก่อนที่จะแยกย้ายกัน บ้างก็เจอกันใหม่ บ้างก็ไม่เจอกันอีกเลย”
อ่านเจอใน นั่งรถไฟไปตู้เย็น ของนิ้วกลม

เป็นประโยคที่อ่านแล้วอึ้ง และมีโอกาสได้คุยกับนักเขียนเรี่องประโยคที่ประทับใจในหนังสือเล่มนี้ และผมคิดว่าหลายๆ คนคงประทับใจกับประโยคนี้เช่นกันกับผม

กลับมาจากงานหนังสือ ที่คิดไว้คือจะไม่ซื้อแล้ว ไปเจอพี่ๆ เพื่อนๆ เดินเล่นก็เพียงพอ แต่ตอนกลับบ้านทำไมกระเป๋าผมหนักจัง ก็ไม่ให้หนักได้ไงมีมีหนังสือเพิ่มมาก 4 เล่ม หลังจากที่เดินเล่นๆ มาสรุปผมได้หนังสืออีกแล้วไหม อเลซซานโดร บาริโก แปลโดยคุณ งามพรรณ เวชชาชีวะ และมื่อได้หนังสือของพี่สาวแล้วก็ต้องได้ของน้อง QUESTIONMARK เป็นบทสัมภาษณ์ คุณมาร์ค โดยพี่โหน่ง และ ใบไม้แดง วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล ที่ได้ลสยเซนต์มาทั้งงบ้าน สุดท้ายคือ โดโรธีกับพ่อมดแห่งอ็อซ (อีกแล้วน่ะกรู)

 

งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ 36

งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ 36

26-7 เมษายน 2551

เสาร์ 29 มีนาคม 2551

ถึงศูนย์สิริกิติ์ประมาณ บ่ายสองโมงกว่าๆ เลทไปนิดหน่อย ผมนัดพี่สาวนักเขียนเอาไว้ พี่เมกิรอยู่ที่ศูนย์อาหาร เนื่องจากเหน็ดเหนื่อยจากการแจกลายเซนต์(เซนต์ไปตั้ง 3 ลายเซ็น) ซึ้งปีนี้พี่แกออกหนังสือใหม่สองเล่ม เล่มแรก “ลุ้นสุดฤทธิ์พิชิตรัก” นิยายรักแนวกุ๊กกิ๊ก เล่มที่สอง “ปีกแห่งฝัน” เล่มนี้พี่แก่ภูมิใจมากเพราะใช้เวลาเกือบ 9 ปีที่จะกลั่นกรองออกมาเป็นเล่มได้

หลังจากที่ท้องอิ่มกองทัพก็พร้อมเดินทาง ที่แรกที่เราไปคือ บูธของสำนักพิมพ์ อะบุ๊ก เพื่แที่จะไปเจอหรือเรียกง่ายๆ ว่าไปพบหน้า วันนี้พี่นักเขียนคนโปรดยังคงเแต่งตัวสไตล์เดิม เสื้อดำกางเกงยีนต์ ไม่ค่อยได้คุยกับพี่แกเท่าไร เพราะด้วยมารยาทเนื่องด้วยความโด่งดัง ดั่งพลุแตกของพี่เค้าทำให้เราต้องกระชับบทสนทนาให้สั้นลง เพราะถ้าคุยเยอะ หลายๆ คนเริ่มทำตาเขียวใส่แล้ว

นิ้วกลม เจิมบนปกหนังสือเล่มใหม่ให้ด้วย “ นายจงหนุ่มตลอดกาล” รู้สึกว่าแกเซนต์เหมือนกันทุกเล่มคงไม่ได้เตรียมมาเพราะเพิ่งกลับจากเซี้ยงไฮ้ พี่เค้าถามว่าไม่ซื้อหนังสือเค้าหรอ เห็นเลือกๆ อยู่นาน “โห่นายไม่ใจเลย”

ผมยืนตัดสินใจอยู่นานกว่าจะตัดใจเลือกเอาเล่มที่อยากได้จริง นั้นหมายความว่าผมตัดหลายเล่มออกไปอย่างน่าเสียดาย หยิบๆ จับๆ แล้วลงเอ๋ยด้วยการถอยหลังออกจากบูธ ด้วยหนังสือ 4 เล่ม

•  
  • นั่งรถไฟไปตู้เย็น นิ้วกลม
  • ROCKTOPAI โดย วิรัตน์ โตอารีย์มิตร
  • SANTINIKETAN อินเดียใต้ต้นไม้ โดย ศรา ดีดี้
  • ABC VOL.1 15 นักเขียนกับ 15 เรื่องสั้น

เดินไปที่บูธ โอเพ่น มีหลายเล่มที่น่าหยิบมากๆ แต่ต้องตัดใจ เพราะยังไม่สุด พี่เมกิได้ หนังสือลุงวินทร์ มาเพราะพี่แกเป็นแฟนพันธ์แท้เวินทร์ แต่ไม่ได้ลาบเซนต์เพราะลุงยังไม่มา แล้วพี่เมกิก็พาไปที่บูธหนังสือของแก ผมแอบยืนลุ้นอยู่ข้างๆ ว่าจะขายออกหรือเปล่า เห็นพี่เมกิพยายามพรีเซนต์(อีกแล้ว) แลพแล้วอาหารย่อยหมด พี่เมกิหมดแรงอาจเป็นด้วยเพราะอายุ(อันนี้ล้อเล่นน่ะ) หยุดที่บูธ อัลเทอร์เนทีฟไทยก็ไปทักทายพี่ๆ ที่รู้สึกว่าจะเจอกันทุกปี ผมจำหน้าได้แต่บอกตรงๆ ว่าจำชื่อไม่ได้ เจอพี่ชายขายน้ำด้วย (พี่แกขายน้ำปั่นที่หลังมหาลัย ชื่อราย…จำไม่ได้ อ๋อ SO COOL) พี่แกทำหนังสือทำมือรู้สึกว่าจะทำหลายเล่มส่วนใหญ่จะเป็นแนวการ์ตูน ผมสนใจแต่ไม่ได้ซื้อ ดูหนังสือที่บูธนี้อยู่นานแล้วก็ได้มา เล่มหนึ่ง

•  
  • กรณีศึกษาเรื่องลูกแกะฟันผุ โดย ชาติวุฒิ บุณยรักษ์

พี่เมกิรู้จักกับนักเขียนคนนี้ เลยรีบโทรหาเผื่อจะมาแจกลายเซนต์ แต่พี่เค้าอยู่โคราชเพราะไปทำสวน สักพักมีผู้ชายค่อนข้างมีอายุเดินมาที่บูธพี่เมกิก็กล่าวทักทาย สุดท้ายผมเพิ่งรู้ว่าเป็นคุณ ประชาคม ลุนาชัย ผมมีหนังสือของพี่แก แต่สารภาพตรงยังไม่ได้อ่านเพราะเล่มหนามากๆ เรา (หมายถึงผมกับพี่เมกิ) จึงเดินล่าหนังสือกันต่อ ผมได้หนังสือมาอีกเล่ม จำบูธไม่ได้แล้ว

•  
  • เดนฝัน โดย วาด รวี

แล้วเราก็กลับมานั่งพักก้นกันที่เดิม พี่เมกิได้หนังสือพี่เจ้าของบูธที่ผมจำชื่อไม่ได้ แต่พี่ชิน พี่ชายผู้ขายน้ำยังอยู่ ผมหยุดการซื้อแล้ว

ไม่นานนักพี่ๆ ที่ทำนังสือด้วย พี่แขก พี่เอี้ยง ต้อม และฝนเพื่อนที่มหาลัยมากับพี่และพี่สาวรออยู่ที่บูธ สำนักพิมพ์อะบู๊ก หลายๆ คนได้หนังสือกันเยอะพอสมควรแต่เวลา ณ ตอนนี้ก็ล่วงเลยไปสองทุ่มกว่าแล้ว ทุกคนหิว ผมหิวมาก หลายคนตกลงกันว่าจะไปกินข้าวที่ ”ร้านกินลมชมสะพาน” ไปถึงร้านเต็ม จะนั่งก็ได้แต่ต้องรอคิว นานหน่อยน่ะ งั้นไป บาร์บาหลี พระอาทิตย์ เจ้าของร้านเคยเขียนหนังสือ พี่เมกิรู้จัก พี่แขกรู้จัก ผมเพิ่งรู้จัก อาหารอร่อยระดับหนึ่งแต่ไม่มาก วันนี้ปิดท้ายด้วยข้าวสารที่ร้า HIPPIE โอ๊ตตามมาสมทบ

อาทิตย์ 30 มีนาคม 2551

วันนี้ผมต้องไปงานหนังสืออีกครั้งเพราะ วันนี้มีตารางของคุณ หนุ่มเมืองจันทร์ ซึ่งหน้าตาคล้าย อาจารย์ปริญญามาก ๆๆผมเคยทักผิดไปแล้ว ดีที่ไม่หน้าแตก

วันนี้ผมไปงานหนังสือกับน้องมด วันนี้มดเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัดเพราะ วันจันทร์มีงานที่โรงเรียน บูธแรกที่ไปคือ บูธมติชน เพราะ หนุ่มเมืองจันทร์จะกลับแล้วเดี๋ยวไม่ทัน พี่จุ๋มจะ “กริ้ว” ผมได้หนังสือ ของหนุ่มเมืองจันทร์มา 2 เล่ม พร้อมลายเซนต์

•  
  • พลิกมุมคิด ชีวิตเปลี่ยน
  • ฝันเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก

มดจะไปบูธ อะบุ๊ก มดเลือกอยู่นานก็ได้มาหลายเล่มมาเหมือนกัน แต่มดก็พลาดที่จะเจอนักเขียนคนโปรด แต่ผมเจอพี่อับ คุณทรงศรี ทิวสมบูญ พี่แก่จำเราสองคนได้ ไม่ได้ไปสร้างวีรกรรม แต่พี่แกคงจำได้จริงๆ แหละ พี่อับชวนไปทริปปลูกต้นไม้ของพี่ก้องที่เชียงดาว พี่อับบอกว่าพี่เอ๋ไปด้วย ทริปนี้น่าสนแต่ยังไม่ทราบรายละเอียดการจองทริป แต่จะพยายามเคลียร์ไห้ได้ สุดท้ายผมก็ต้องซื้อหนังสือพี่อับอีกเล่ม

•  
  • A BOOK COMIC 7นัดวาดฝีมือดี

แวะเวียนไปบูธสำนักพิมพ์วงกลม หยิบๆ จับๆ มาได้อีกเล่มน่าสนใจดี เห็นตอนแรกก็สะดุดด้วยชื่อหนังสือ

- คน(ไม่) สำคัญ โดย สฤณี อาชวานันทกุล

มดไปซื้อหนังสือให่น้อง ที่บูธสำนักพิมพ์บูรพา และไปบูธลุงวินทร์ต่อ วันที่สองของสัปดาห์หนังสือก็จอบลงด้วยที่ 10 เล่มของผม

อาทิตย์หน้าผมนัดพี่สาวใจดีคนหนึ่งว่าเราจะไปงานสัปดาห์หนังสือด้วยกันเพราะพี่สาวจะเข้ามากรุงเทพเพื่อที่จะเจอนักเขียนคนโปรด เอาน่ายังไงถือว่าซื้อความรู้ใส่สมองแล้วกัน ฮ่าฮ่า แล้วผมจะไปงานสัปดาห์หนังสือเป็นรอบที่สอง แล้วเจอกัน

 ปล. วันนี้เพิ่งกินข้าวเหนียวมะม่วง อืม อร่อย

AROUND OUR FLANOUR

วันอาทิตย์ผมมีเดทนัดเจอใครบางคน ผมพอที่จะรู้จักมาบ้างว่าเธอคนนี้เป็นยังไง แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าผมรู้จักเค้าซะทุกอย่าง ผมพอจะเดาได้ว่าเค้ามีรูปร่างหน้าตาอย่างไร ไม่ถึงกับอ้วนมาก แต่นั้นก็ไม่ได้แปลว่าเธอผม ตัวเธอนั้นมีสีขาว ผมชอบสัขาวบนตัวเธอมันทำให้ผมอยากเข้าไปดม และเอามือไปสัมผัสเธอเสียยิ่งกระไร         

บอกตรงว่าผมคงอดใจไว้ไม่ได้เมื่อเวลานั้นมาถึง ผมคงเข้าไปหาเธออย่างช้าๆ และคงดมไปที่ผิวขาวๆ ของเธอและคงอดใจไม่ได้ที่จะเปิดเธอออกอย่างช้าๆ และไม่นานผมคงจักการกับเธออย่างแน่นอน

 แต่นั้นผมก็คงต้องรอจนถึงวันอาทิตย์ที่จะได้พบหน้าเธอ พี่ชายใจดีช่วยฝากให้เธอมากับพี่สาวใจดีคนหนึ่ง เหตุผลคือเธอไม่เคยเข้ามาในเมืองกรุง และกลัวมาหาผมไม่ถูกแต่นั้นไม่ช่ายเหตุผลสำคัญอะไรเพราะพี่สาวคุ้ยเคยกับเมืองกรุงเป็นอย่างดี ตอนนี้สิ่งที่ผมทำได้ คือการตั้งหน้าตั้งตารอ รอเธอคนนั้นที่จะเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของผมเร็ว