Posts filed under 'เพลงสื่ออารมณ์'
ท่ามกลางดวงดาว
บี พีระพัฒน์ เนื้อเพลง ท่ามกลางดวงดาว
ในคืนนี้ มีดาวอยู่เป็นร้อยพัน
ช่วยกันทอแสงประกาย
กล่อมเธอให้นอนฝันดี
ไม่มีใคร สิ่งใดจะทำร้ายเธอ
ความเหนื่อยล้าที่เจอ
จบแล้วอย่าห่วงอะไร
* หลับตาปล่อยหัวใจให้ฟัง ให้ค่ำคืนยาวนาน
** จะพบเธอในความฝัน ในรักที่ฉันมีอยู่
ไม่มีสิ่งไหน จะพรากเธอจากฉันไป
ให้เราพบกันในความฝัน
สวรรค์จะดูแลเธอ
เฝ้ามองกัน อยู่ในฝันที่แสนสวยงาม
ไม่มีใคร สิ่งใดจะแทนที่เธอ
ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนภาพเธอข้างในหัวใจ
อยากขอบคุณ ขอบคุณสักพันล้านคำ
จดจำไว้ทุกๆ อย่าง
และเก็บเอาไว้ท่ามกลางดวงดาว
(ซ้ำ *, **, **)
7 comments May 15, 2008
ไม่เคยจะห่างกัน
หลังจากที่ได้อ่าน THE SOUNDTRACKS OF MY LOVE เพลงรักประกอบชีวิต ของ นิ้วกลม แล้วผมได้ตั้งคำถามกับตัวเองว่าแล้วเพลง(ไม่)รักประกอบชีวิตของผมล่ะ เพลงไรดี
มีช่วงหนึ่งหลายๆ คน อาจเคยได้ยินผมเเพ้อบ่อยๆ เกี่ยวกับการจากไปบนโลกนี้อย่างไม่มีวันกลับของรุ่นพี่คนหนึ่งของผม ช่วงนั้นจำใม่ได้แล้วว่าเมื่อไรที่ได้ฟังเพลง “ ไม่เคยจะห่างกัน” ของหมอเอิ้น ช่วงนั้นผมจะอินมากกับเพลงนี้ บางครั้งผมถึงกับน้ำตาไหล แต่ไม่ถึงกับไหล่โยกเพราะผมเป็นคนค่อนข้างเก็บอาการได้พอสมควร
แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่ก็รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงเท่านี้
ทุกครั้งที่ดนตรีขึ้นผมจำได้ทันที่ว่าเพลงนี้เพลงของผมนี้หว่า (เหมือนขี้ตู่เอาเอง) ผมจะพร่ำบอกกับทุกๆ คนที่ผมสนิทว่าเพลงนี้เป็นเพลงประจำกายคล้าายๆ กับยาประจำตัว แต่ต่างตรงที่ว่ามันเป็นได้เป็นการบำบัดหรือรักษา แต่มันเป็นสารหล่อเลี้ยงให้กับจิตใจที่กำลังอ่อนล้า แม้ว่าทุกๆ วันนี้ผมจะทำใจได้แล้วกับเรื่องของพี่สาวคนนั้น แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงนี้ผมจะรู้สึกว่ามันมีแรงที่จะทำอะไรหลายๆ อย่าง เป็นเหมือนตัวกระตุ้นอดีนาลีนให้ทำงาน
ความห่วงใยไหลซึมผ่านไปกับสายฝน เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกดีมากจริงๆ น่ะหากคุณคิดจะลองฟังเพลงนี้ยามที่สายฝนพร่ำ ผมไม่สามารถบรรยายให้ทุกคนเข้าใจถึงความรู้สึกนั้น แต่อยากให้ลอกดูจริงๆ น่ะ สักครั้ง ริมหน้าต่างยามฝนพร่ำน่ะครับ
โค-ต-ร มีความสุขทุกครั้งที่ฟังเพลงนี้
ไม่เคยจะห่างกัน – เอิ้น พิยะดา (Featuring วิน ศิริวงศ์)
แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่ก็รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงเท่านี้ ด้วยภาระ และทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลิน คิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจฉันรู้ว่า มีเธอในใจเท่านั้นอยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉัน มากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่า คิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจ ว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ
อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ ว่าฉันยิ่งรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
ทุกนาทีหัวใจเรานั้น ไม่เคยจะห่างกันด้วยภาระ และทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลิน คิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจฉันรู้ว่า มีเธอในใจเท่านั้นอยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉัน มากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่า คิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจ ว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ
อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ ว่าฉันยิ่งรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
ทุกนาทีหัวใจเรานั้น ไม่เคยจะห่างกัน
อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉัน มากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่า คิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจ ว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ
อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ ว่าฉันยิ่งรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
ทุกนาทีหัวใจเรานั้น ไม่เคยจะห่างกัน
ขอบคุณ หมอเอิ้นที่แต่งเพลงนี้
พี่วิน ที่ขับร้องเพลงนี้ได้อย่างสวยงาม
นิ้วกลม ที่เขียนเพลงรักประกอบชีวิต
4 comments March 12, 2008
Feb14′08
ยังมีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับความรัก
หากลองหยุดพัก จงฟังซะก่อน
จะรู้ว่าเราไม่เดินอยู่เดียวดาย
ทุกๆ วันผมได้เจอผู้คนมากมาย แต่ไม่เคยได้รักจากใครอาจเป็นเพราะผมไม่ลงหยุดที่จะรับฟังมันก็เท่านั้น
ยังมีผู้คนบนทางอีกหลากหลาย อีกมากมาย
ที่เราก็ต่างมองหาความรักมาเติมให้เต็มหัวใจ
หลายๆ คนคงเป็นเหมื่อนๆ กับผม ผมเฝ้ามองหาความรักที่สามารถเติมเต็มให้กับหัวใจของกันและกัน
มีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับความรัก
บ้างสุขสมหวัง บ้างจะร้องไห้
แต่นั่นกลับทำให้ใจเรามีพลัง
จนนานๆ ไปมันก็กลายเป็นความหลัง
ที่ในทุกครั้ง เรานึกถึงเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้จะขอบคุณมันยังไง
อดีตกับความหลัง เลือกที่จะจำหรือเลือกที่จะลืม
ถ้าหากว่า ใจเราไม่เคยจะรักเลยสักที จิตใจวันนี้คงจะไม่แข็งแกร่ง
และในวันที่ล้มลงคงไม่มีแรง ถ้าเรามัวระแวงในมือของกันและกัน
เค้าว่ากันว่าความผิดหวังมันจะเป็นบทเรียนให้กับเราได้ แต่มันจะเป็นไปได้หรอถ้าคนๆ หนึ่งจะไม่เคยมีความรักเลย
(*) ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน
และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย
ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล
ถ้าเธอร้องเพลงฉันจะเล่นกีตาร์แล้วกัน
มองจะมองทางไหนมีใครสักคนที่หวังจะเดินเข้ามา
นั่นคือปัญหา ยิ่งรอยิ่งนาน ยิ่งผ่านอะไรไปนานๆ ใจยิ่งหวั่นไหว
และถ้าวันหนึ่งมีคนที่รอเข้ามา ว่าฟ้าก็คงไม่ทำเราเสียใจ
แต่ถ้ามันไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่ ก็ได้แต่ถอนหายใจมองเหม่ออ้อนวอนให้
ใครๆ บางคนบนนั้นช่วยฉันที่อยากมีความรักกับเขาบ้าง
หากมีอะไรๆ ฉันยอมได้ทุกทาง เพียงคำว่ากันและกัน ฉันขอคำอธิบาย
สวรรค์ได้โปรรด Please ส่งมาสักทีเหอะรอมานานแล้ว
(*) ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน
และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย
ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล … ให้ไกล
ถ้ามีเธอเดินข้าง รับรองไม่ปล่อยให้ไปไหนแน่ๆ แฮ่ๆ
เหนื่อย เหนื่อยจนถอนใจไม่รู้เมื่อไรว่าเราจะมีความหวัง (ไม่รู้เมื่อไร)
เออ ไม่รู้เมื่อไร
แค่เพียงสักครั้ง ได้เจอสักครั้ง แต่มันต้องเจ็บ ต้องปวด อย่างน้อยก็ยังได้รู้ว่ารักเป็นไง
แม้เพียงสักครั้งเดียว สำหรับบางคนก็เพียงพอ
คนเราจะเสาะจะหาทำไม และมันจะเป็นจะรักยังไง ตะเกียกตะกายจะได้มา
หลายๆ คนคงเหนื่อยเพื่อจะต้องแลกกับอะไรที่ต้องการจะได้มา
สุดท้ายบางทีต้องเสียน้ำตา แต่ให้ทนไว้ อาจเจ็บใจ และรอวันหนึ่งที่เราเติบโตจะขอบคุณ
แม้บางครั้งจะไม่ได้อะไรกลับมาเลยก็ตาม แต่เราจะขอบคุณกับมันที่ทำให้เราแข็งแรงขึ้น
ว่าใจที่ไม่เคยมีรักให้ใคร และนานต่อไปจะเป็นใจที่ไร้ค่า
หากมันจะมีอะไรที่ต้องแลกเพื่อได้มา ฉันว่ากันและกัน มีค่าที่จะแลกได้มากมาย
แม้ต้องแลกด้วยอะไรก็ต้องยอม หรือเรียกอีกอย่าง ถ้าไ ด้มาแล้วเอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
(*) ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน
และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย
ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล … ให้ไกล (ให้ไกล)
ขอบคุณกันและกัน
มีทางเดินให้เราเดินเคียงและมีแต่เสียงของเธอกับฉัน
มีทางเดินให้เราเดินเคียงและมีแต่เสียงของเธอกับฉันแสนนานเท่านาน … แสนนานเท่านานขอบคุณกันและกันอย่างมากมาย
3 comments February 13, 2008
LOVE LOVE
(ไม่สามารถแสดงรูปได้)
ฟังเพลงรักLOVE LOVE โรคหัวใจกำเริบ
ของเล่นชิ้นใหม่
แปลกดี ไม่เคยเห็นเพื่อนแม่งเอามาเล่น
สามารถทำเป็นรูปหัวใจได้
เดี๋ยวมาเขียนต่อ…….
2 comments January 25, 2008
ฤดูเพลง
ฤดูเพลง
ฤดูฝน
ไม่เคยจะห่างกัน ร้องโดย เอิ้น พิยะดา หาชัยภูมิ Feat. วิน ศิริวงศ์ Squeez Animal
“อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ ได้โปรดเถอะจงมั่นใจ ว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาสักเท่าไร อยู่ตรงนี้ยังเหงาเท่าไรก็ยังรู้ว่าฉันรักเธอ ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ ทุกนาทีเหมือนใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน”
ทุกครั้งที่ฟังเพลงนี้ผมจะนึกถึงฤดูฝน ฝนตก หัวหิน ศิริราชไปท่าพระจันทร์ สยาม TK PARK พี่สาวผู้ล่วงลับไปแล้ว ช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาที่ผมว่างงานอยู่ทุกๆ กิจกรรมที่ทำก็จะเดิมๆ ศิริราชไปท่าพระจันทร์ ท่าพระจันทร์ไปสยาม สยามไป CENTRAL WORLD CENTRAL WORLD ไป TK PARK ผมฟังเพลงนี้ตลอด หลายๆ ครั้งยอมรับว่าบรรยากาศมันพาไป แต่มันจะจารึกในฤดูฝนไปอีกนานเท่านาน เมื่อฝนตกผมจะคิดถึงมัน
ฤดูหนาว
ลมหนาว ที ฟอร์ ทรี
“ลมหนาวมาเมื่อใดใจฉันคงยิ่งเหงา คืนวันที่มันเหน็บหนาวไม่รู้จะทนได้นานเท่าไร ลมหนาวมาเมื่อใด กลัวฉันกลัวขาดใจ เพราะหัวใจที่มันอ่อนไหว ไม่เคยได้รักจากใครเสียที”
สองอาทิตย์ก่อน หลังจากวันที่ฝนตกชุดใหญ่เพื่อเป็นการสั่งลา วันต่อมาผมโดนลมตีเข้ามาที่หน้าอย่างจัง มันไม่แรงแต่มันเย็นๆ แบบเหงาๆ บ่งบอกว่านี่ถึงฤดูหนาวแล้วนะ เตรียมตัวรับมือให้ดี ไม่ว่าจะเป็นร่างกายอันอ่อนแอของผมต้องรับมือกับอากาศอันโหดร้าย หรือแม้แต่เสื้อผ้าก็ต้องให้มิดชิด ไม่ให้อากาศสัมผัสร่างกาย อยากหนาว แต่ไม่อยากเหงา
ฤดูร้อน
ฤดูร้อน พาราด๊อกซ์
“ยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคยฤดูร้อนไม่มีเธอเหมือนเก่า เหมือนเก่า ขาดเธอ “ฤดูร้อนส่วนใหญ่จะนึกถึงทะเล สายลม แสงแดด นอนชายหาดฟังเพลง หลายครั้งที่ได้ทำแบบนั้น การเดินทางไปทะเลทุกครั้งผมจะรู้สึกตื่นเต้น เหมือนการเดินทางไปดินแดนใหม่ๆ ทั้งๆ ที่บางครั้งเป็นที่ๆ ไปบ่อย ถึงจะร้อนยังไง ฤดูร้อนก็ยังมีอะไรที่น่าสนใจอีกตั้งเยอะสำหรับผม
8 comments November 19, 2007
วันที่ฉันป่วย
วันที่ฉับป่วย
“แค่อยากตื่น และฟื้นขึ้นมองเธอได้
และอยากให้อยู่ใกล้ๆ ในฝันนั้นมีดวงดาว
ที่อยู่ไม่ห่างจากฉัน
ดวงดาว ที่ระยิบพราวและ วาววาบ
คงจะไม่งามดั่งดวงตา ดวงที่จ้องมองมาดั่งตาคู่นั้น
คนดี คนที่ฉันมีอยู่เคียงกาย
ทำให้หัวใจหวั่นไหว ไปทุกอย่างกับเธอ
ไม่มีใครที่ล้ำค่า ไม่มีใครสำคัญกว่า
คนที่คอยห่วงหา คอยห่วงใยทุกลมหายใจก่อนหลับตาลงในคืนที่อ่อนล้าตื่นมามีเธอไม่ห่างหาย อยู่ข้างเคียงกายตลอดมา
พบความรักที่ล้ำค่า ความใส่ใจที่เกินกว่า
ไม่อาจจะเสาะหา คำขอบคุณได้ดั่งตั้งใจ
ก่อนหลับตาลงในวันที่อ่อนล้า
จดจำแววตาที่สดใส
คอยห่วงใยอยู่ข้างๆกัน เพียงแค่เรานั้นตื่น”
ทุกครั้งที่ผมป่วยผมจะนึกถึงเพลงนี้ตลอด เมื่อวานเป็นวันที่ผมไม่สบายอยากหนัก ถึงขั้นลุกจากที่นอนไม่ไหว
เรี่ยวแรงที่พอจะมีได้คือยกโทรศัพท์กดโทรหาหัวหน้าเพื่อเป็นการบอกลาการทำงานของวันนี้ไปก่อน
ยา แล้วตามด้วย ยา พลกำลังไม่มีพอที่จะนำขาทั้งสองข้างลงไปเดินโล้ดเล่นอยู่ในท้องตลาดอย่างหลายๆวัน
วันนี้จึ่งทำได้เพียงแต่ หาน้ำกรอกท้องไปก็พอแล้ว
สิ่งที่ตามมาหลังจากอาการไม่สบาย
ผมมักจะฝันร้ายอยู่เสอม โดนทำร้ายบ้าง ตัดสินใจอะไรในฝันไม่ได้เลย
มีบ้างครั้งมดยังดูตัวใหญ่กว่าเราอีก ผมไม่สามารถทำอะไรมันได้ และทุกครั้งก็จะวนซ้ำไปซ้ำมา
ยา ไม่ได้ช่วยให้หายหรก แต่การพักผ่อนที่พอเพียงนั้นช่วยได้ ผมจึงนอนสลบไสลไป 1 วันเต็มๆ
โดยที่ไม่มีอาหารแม้แต่มื้อเดียวตกถึงท้อง
ปล. ไม่อยากป่วยแล้ว หายซะทีเหอะ
8 comments September 14, 2007